Anneleentje
Het was December, putje winter
Toen ik besloot om te gaan rennen
Maar dat rennen viel me tegen
Geen fisiek dus ook geen zegen
't Is bij wandelen gebleven
Door het koude winterland
Ineens kwam daar uit het niets
Anneleentje op haar fietst
En werd het lente in men hart
Ik rende naar de horizon
Over een veld van duizend bloemen
Tot ik mijn naam hoorde vernoemen
Plots stond ik weer in December
Nooit zou ik hebben gedacht
Dat zelfs het bijten van de wind
Vervaagt door de stem van een kind
Dat gewoon goeie morgen zegt
En daarna snel de hoek om fietst
Ik ben met de lente in mijn hart
Die dag een nieuw leven gestart
Mijn hoofd was plots weer vol iedeën
En mijn hart vol nieuwe hoop
Zomaar zonder wikken wegen
Van een kind terug gekregen.
verzamelde schrijfsels, verzamelde twijfsels, verzameld verdriet, verzamelde lied, verzamelde troosten, verzamelde toasten, verzameld gesnik, dit ben ik..
Het Blog
Hieronder vind je mijn zogenaamde Web Log. Een soort van dagboek. Je vindt hier mijn rijmen en dichten, denken en biechten, van vroeger en nu.Het lange verslag van de zoektocht naar dat ene wat we allemaal zoeken. "To Blog is the foundation of all Knowladge.."
05 november, 2004
04 november, 2004
Alles of Niets
Ik heb een huis en een WC
Een stereo en TV
Een geest als huis dier
En een koelkast vol bier
Ik heb boeken en Cd 's
ik heb cassettes en LP's
maar als ik het wil
blijft gewoon alles stil
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat,
Ik heb werk elke dag
ik schreeuw of ik lach
ik dans in het rond
of ik kruip over de grond
waneer ik maar wil
of ik hou me doodstil
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat
Ik heb een gitaar maak muziek
en ben bijna nooit ziek
en als ik zin heb ga ik uit
of ik staar wat door de ruit
Ik ben vrij als de wind
wat je er ook van vindt
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat
want..
Ik kom thuis heel alleen
zonder zorgen aan mijn been
niemand vraagt hoe het was
ik zie alleen een ouwe jas
ik heb alles wat ik wil
en toch blijft het stil
ik grijp naar een fles bier
zet de deur op een kier
en ik zing ik roep ik tier ik gier
Ik heb alles, alles, alles wat ik wil
en toch niets niets en ik heb een leeg hoofd
ik heb niets niets ach de heer zij geloofd
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat
Ik heb een huis en een WC
Een stereo en TV
Een geest als huis dier
En een koelkast vol bier
Ik heb boeken en Cd 's
ik heb cassettes en LP's
maar als ik het wil
blijft gewoon alles stil
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat,
Ik heb werk elke dag
ik schreeuw of ik lach
ik dans in het rond
of ik kruip over de grond
waneer ik maar wil
of ik hou me doodstil
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat
Ik heb een gitaar maak muziek
en ben bijna nooit ziek
en als ik zin heb ga ik uit
of ik staar wat door de ruit
Ik ben vrij als de wind
wat je er ook van vindt
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat
want..
Ik kom thuis heel alleen
zonder zorgen aan mijn been
niemand vraagt hoe het was
ik zie alleen een ouwe jas
ik heb alles wat ik wil
en toch blijft het stil
ik grijp naar een fles bier
zet de deur op een kier
en ik zing ik roep ik tier ik gier
Ik heb alles, alles, alles wat ik wil
en toch niets niets en ik heb een leeg hoofd
ik heb niets niets ach de heer zij geloofd
Ik heb alles
alles wat ik wil
behalve dat
30 oktober, 2004
De Hoed van Jan staat meer op de kast
dan op zijn hoofd want dat staat wat schuin
En hij houdt ook niet zo van die last
En, bovendien is hij ook nog bruin
zegt hij steeds wanneer ik hem vragen durf
waarom zijn hoed eigenlijk wel
meer staat op de kast dan op zijn turf
Het is een risico, dat vragen, maar soms meer een spel
En zo blijft hij daar staan , die hoed van Jan
Hij wordt al wat grijs, Jan en de hoed.
van het stof, de hoed en Jan van de tijd dat kan
op een foto als hij voor het laatst die hoed op doet.
dan op zijn hoofd want dat staat wat schuin
En hij houdt ook niet zo van die last
En, bovendien is hij ook nog bruin
zegt hij steeds wanneer ik hem vragen durf
waarom zijn hoed eigenlijk wel
meer staat op de kast dan op zijn turf
Het is een risico, dat vragen, maar soms meer een spel
En zo blijft hij daar staan , die hoed van Jan
Hij wordt al wat grijs, Jan en de hoed.
van het stof, de hoed en Jan van de tijd dat kan
op een foto als hij voor het laatst die hoed op doet.
"Soms dienen gedachten tot niets, mijmerend over de grootste onzin blijft de tijd voorbijgaan, alsof onze hersens ons willen behoeden tegen een leegte die nog onzinniger is."
Invictus
Hoog verheven stond gij daar
O held van al wat leeft
in strijd en slag hebt gij voorwaar
Nooit voor de dood gebeefd
De strijd was het leven
en het leven de strijd
Immer met de kin geheven
steeds even toegeweid
Jij was de onverslagen krijger
Nooit of nimmer ging je neer
Tot op een dag in wild gestijger
Je hart begaf het heer
Hoog verheven stond gij daar
O held van al wat leeft
in strijd en slag hebt gij voorwaar
Nooit voor de dood gebeefd
De strijd was het leven
en het leven de strijd
Immer met de kin geheven
steeds even toegeweid
Jij was de onverslagen krijger
Nooit of nimmer ging je neer
Tot op een dag in wild gestijger
Je hart begaf het heer
In het Oosten verschijnt de zon, verdoken tussen de ochtend nevels en wijst ons tegen de middag de richting van de koude zuidpool waarna onder te gaan in het Wilde westen, om dan weer bij het aanbreken van een volgende dag in het oosten te verschijnen.
En nooit, nooit verschijnd ze in het Noorden. Het rij k der verdoemden en duivels, Satan en zijn demonen, vergeten door de tijd en vervloekt door het lich dat schuwen en mijden als de pest.
Of is daar helemaal niets dan wat rotsen en stenen, getuigend van een jarenlange vruchtenloosheid.
Door de wind uitgeschuurde kunstwerken die grillig af steken tegen een donkere schemerige hemel.
Of is er enkel water, niets dan zoute golvende baren, bodemloos en arm.
Of een heel grootr woud met bomen, hoger dan de hoogste kerktortens, en en breder dan de breedste weg naar eender welke hoofdstad en bladeren zo groot als oosterse tapijten.
Of is daar het rijk der duizend burchten en kastelen, waar koningen regeren en ridders strijden in grootse toernooien om de hand van een prinses in een licht satijnen gewaad.
Of is daar het land van de eeuwige liefde na de dood.
Daar waar de Zon nooit staat..
En nooit, nooit verschijnd ze in het Noorden. Het rij k der verdoemden en duivels, Satan en zijn demonen, vergeten door de tijd en vervloekt door het lich dat schuwen en mijden als de pest.
Of is daar helemaal niets dan wat rotsen en stenen, getuigend van een jarenlange vruchtenloosheid.
Door de wind uitgeschuurde kunstwerken die grillig af steken tegen een donkere schemerige hemel.
Of is er enkel water, niets dan zoute golvende baren, bodemloos en arm.
Of een heel grootr woud met bomen, hoger dan de hoogste kerktortens, en en breder dan de breedste weg naar eender welke hoofdstad en bladeren zo groot als oosterse tapijten.
Of is daar het rijk der duizend burchten en kastelen, waar koningen regeren en ridders strijden in grootse toernooien om de hand van een prinses in een licht satijnen gewaad.
Of is daar het land van de eeuwige liefde na de dood.
Daar waar de Zon nooit staat..
Abonneren op:
Posts (Atom)