Het Blog

Hieronder vind je mijn zogenaamde Web Log. Een soort van Logboek. Je vindt hier mijn rijmen en dichten, denken en biechten, van vroeger en nu.
Het lange verslag van de zoektocht naar dat ene wat we allemaal zoeken. "To Blog is the foundation of all Knowladge.."

26 juli, 2018

Weer lang geleden, Ik weet het maar..

Ik ben bezig met een nieuwe pagina. Dit jaar zijn we, zoals menig onder jullie vast wel zal vernomen hebben, gestart met wandelen. We trekken er elke zondag op uit voor een korte stevige wandeling.
Voorlopig tussen de 6 en de 12 km met een uitschieter van 18. "We" dat waren in het begin 3 vrienden waarvan één met het Obelix-complex en daarvoor deden we het ook. er was er namelijk eentje als kind in de soepketel gevallen en had die toen lekker in zen eentje leeg geslurpt. 't Is niet anders. Ondertussen zijn we wel met een vast stappers team van ongeveer 8 personen. Elke zondag, stipt bij de eerste klokslag van tien, vertrekken wij aan de kerk van Oudegem (bij Dendermonde, 9200). Meestal worden de wandelingen op voorhand door mij samengesteld. Ik maak hiervoor gebruik van een app. Maps 3D werkt met iOS en je kan er heel gemakkelijk wandelingen mee op een kaart leggen waarna je dezelfde app kan gebruiken om te navigeren tijdens de wandeling. Hij maakt ook GPX bestanden aan die je kan delen met anderen via E-Mail.
En daarom nu deze pagina dus. Elke week zal ik vanaf nu een kort relaas van onze wandeling toevoegen en ook de GPX ter beschikking stellen.
Wil je ook eens mee, dan kan dat zeker. Zolang de groep niet te groot wordt is dat geen probleem.
We halen meestal een gemiddelde tussen 5.4 en 5.8. dat zweeft ongeveer tussen 10 en 11 minuten per km. Das voor sommigen misschien best wel snel, maar denk aan het hoger doel. Ons eindpunt is steeds "Da Brourij" en dat is een gezellig cafeetje in Oudegem. In de zomer kan je er op een terras gezellig genieten van een natje en een droogje. In de winter of bij regen gaat het ondergronds.

Tot snel misschien en moest je een van onze wandelingen ook eens gedaan hebben, laat dan zeker een berichtje na op de pagina of meld het in Da Brourij. Veel wandelplezier.

12 mei, 2018

PRIK NEUS

Wat is het en hoe ziet het er uit. 
Ik was er al weken, eigenlijk al jaren, naar op zoek. Een plantje dat al twee jaar plots op duikt in het gras en tussen de rotsen van mijn rotstuintje.  Het is een heel sterk plantje,  met sterke, het lijkt wel behaarde pluizige bladeren.
Obsidentify is nog niet verkrijgbaar voor de iPhone en daarom vroeg ik aan nonkel Geert of hij even met zijn Android ding wou identificeren. Prikneus kwam er als beste resultaat uit. Al ben ik niet zeker want op de afbeelding die Obsidentify geeft staan bloemetjes die ik bij mijn plantje nog niet gezien heb. Het is natuurlijk mogelijk dat deze later op het jaar wel gaan bloeien. Afwachten dus. 

17 november, 2017

Gebed aan moeder.

 Ach moeder,
Ik had nooit gedacht dat met jou
ook alle andere zouden weg gaan.
Het voelt alsof zelfs de mist slierten aan mij voorbijgaan.
De nevels mij hebben verlaten.
Ik weet dat gij nog niet wou gaan
En zo deed men mij geloven
Dat ook jij mij hebt verlaten. 
Ik weet dat het niet zo is. 
Ik hoor u nog zeggen 
“ alleen is maar alleen”
En een mens is niet gemaakt om in eenzaamheid te zijn. 
En zo doet dit, telkens ik aan je denk, steeds een beetje pijn.


Hiëronimus De Damen

27 oktober, 2017

26 -10

O donkere land o neem mij niet aan boord van zij die het niet begrepen en er zachtjes van tussen knepen door een verschrikkelijke daad. Hoe diep gij mij ook trekt aan een koord met daaraan lood. Ik kies voor mij nog niet de dood. Ik ga nog een tijdje voort. En hoop voor zij die mij willen sparen, ik zie nog lang geen boord. 

29 september, 2017

Plots

En pots wordt alles duidelijk. Op een dag blijf je eenzaam achter. Eerst zit je thuis in je zetel en moet je alles nog ontdekken. Dat duurt een tijdje tot alles in zen plooi valt. Het heeft enkele maanden geduurd en het kwam ook niet langsaam aan maar juist heel abrupt. Ineens was het daar en zijn de muren bekent. De ramen, de deuren die er altijd al waren. Alles wordt deel van jou. En dan ga je alles op een rij zetten. De tranen die vast zitten in je ogen. Zitten er vast omdat ze een besef zijn dat je nog niets besefte. Als nu alles duidelijk wordt zijn ze zo talrijk dat ze vast blijven zitten weet je niet wat eerst denken. Denken want praten doe je al een tijdje niet meer. Maar het Besef is er. En als alles dan toch los komt, komt het niet in tranen maar in teleurstelling. Besef je dat je overal welkom bent.  Hoe ver ook. Maar niemand zal naar je toe komen. Alleen god neemt je onder zijn beschermende vleugels. Maar god bestaat niet. Het is als of je voor het eerst beseft dat Trappist geen biersoort is. Al wist je dat allang. Je zal alles alleen moeten doen.
 Zij die zeggen je bent altijd welkom weten het maar willen het niet weten. 
Nu weet jij het ook
De pijn zal je zelf moeten helen. 
Troost komt er niet, of door je zelf. 
En vrienden zijn ook maar mensen. Je hebt er nog het meest aan. 
Al de rest maakt zich uit de voeten met te zeggen, kom maar af hé, mijn deur staat wagenwijd open. 

Helaas, ik kom niet af. Je hebt het al zo druk.  
Vaarwel, denk ik dan, ik vertrek naar dat ene land waar ik zeker altijd heen kan. Ik hoef er niets te onthouden. Ik kom, dromen land. 

Heel even tot de wekker gaat. 

31 augustus, 2017

Sterretje

Ik heb vannacht een ster gezien
Die plots heel even knipperde 
Die mij moe en ingedachte 
Deed denken: hoe is het daar.
Was het een wolkje
Waardoor het lichtje 
Heel even aan en uit ging
Of was jij het 
Die naar mij knipoogde. 

-Jeroen Van Damme-

31/08/2017 

De verloren zomer van het verloren jaar.